Accommodaties zoeken
 
 
Accommodaties zoeken
 
 

Hebt u vragen? Onze vakantie-experts geven u graag advies

Tel +43 5088050

Content delen

Geschiedenis van Reith

Het is niet bekend wanneer Reith precies is ontstaan, maar uit urnengraven kan worden opgemaakt dat de regio bij Reith al in het bronzen tijdperk, ca. 1800 tot 750 v. Chr. was bewoond. De toenmalige bewoners behoorden tot de volksstam van de Veneti-Illyriërs.

Pas de Romeinen, die onder Drusus en Tiberius de grenzen van het Romeinse Rijk over de Alpen tot aan de Donau uitbreidden, zorgden voor de eerste schriftelijke documenten over de plaats Reith.

Rond 80 na Christus begonnen de Romeinen zich te vestigen. Op de route van Vipitenum (Sterzing) tot Partanum (Patenkirchen) werden acht Romeinse mijlpalen gevonden die op een Romeinse kolonisatie wijzen. Uit welke tijd de mijlpaal bij de ingang van Zirl afkomstig is, is echter tot op de dag van vandaag nog onduidelijk, omdat deze geen lettertekens bevat.

In 1095 wordt Reith voor het eerst officieel vermeld. Volgens deze oorkonde had bisschop Megenward von Freising een "hoeve in de Leite", ten zuiden van het bos bij Scharnitz, overgedragen aan ene Pillung von Brucko. Leithen lijkt daarmee de eerste nederzetting op het gemeentegebied van Reith. "Auf dem Gereut" (Reith) wordt pas 60 jaar later genoemd.

Met de oorkonde rond 1260, een bemiddelingsovereenkomst tussen de kloosters Benediktbeuern en Wessobrunn "auf dem Gereut", wordt zowel de kolonisatie van het hoofddorp alsook het begin van de geschiedenis van Reith bevestigd. Reith bestaat uit meerdere wijken: het gedeelte Reith en verder uit Auland, Leithen, Mühlberg, Maxhütte, Krinz en Gschwandt. De plaatsbenaming Mühlberg wordt voor het eerst in 1281 officieel genoemd.

De opening van de Karwendelbahn in het najaar van 1912 vergemakkelijkte niet alleen de reis naar dit gebied, maar zorgde ook voor meer toerisme. Die opkomende ontwikkeling nam in 1925 door de nood in de oorlog en de geldontwaarding weer af, maar beleefde vanaf 1932 weer een opleving. De Tweede Wereldoorlog volgde en zorgde voor veel leed onder de bevolking van Reith. De brug van de Karwendelbahn werd in 1945 het doel van de bombardementen van de geallieerden. Binnen zes dagen vielen ongeveer 300 bommen op het gemeentegebied. Tijdens de aanvallen werden 22 huizen compleet verwoest. Nog eens 12 huizen, de kerk en het schoolgebouw werden zwaar beschadigd. Nadat in 1955 de bezettingsmacht was verdwenen, begon men op het plateau druk te bouwen. In die periode ontstonden talloze toeristische bedrijven en voorzieningen die tot op de dag van vandaag bestaan en worden gebruikt.

Pas de Romeinen die onder Drusus en Tiberius de grenzen van het Romeinse Rijk over de Alpen tot aan de Donau uitbreidden, zorgden voor de eerste schriftelijke documenten over de plaats Reith.

Rond 80 na Christus begonnen zich de Romeinen te vestigen. Op de route van Vipitenum (Sterzing) tot Partanum (Patenkirchen) werden acht Romeinse mijlpalen gevonden die op een Romeinse kolonisatie wijzen. Uit welke tijd de mijlpaal aan het begin van Zirl afkomstig is, is echter tot op de dag van vandaag nog onduidelijk, omdat deze geen lettertekens bevat.

In 1095 wordt Reith voor het eerst officieel vermeld. Volgens deze oorkonde had bisschop Megenward von Freising een "hoeve in de Leite", ten zuiden van het bos bij Scharnitz, overgedragen aan ene Pillung von Brucko. Leithen lijkt daarmee de eerste nederzetting op het gemeentegebied van Reith. "Auf dem Gereut"(Reith) wordt pas 60 jaar later genoemd.

Met de oorkonde rond 1260, een bemiddelingsovereenkomst tussen de kloosters Benediktbeuern en Wessobrunn "auf dem Gereut", wordt zowel de kolonisatie van het hoofddorp alsook het begin van de geschiedenis van Reith bevestigd. Reith bestaat uit meerdere wijken: het gedeelte Reith en verder uit Auland, Leithen, Mühlberg, Maxhütte, Krinz en Gschwandt. De plaatsbenaming Mühlberg wordt voor het eerst in 1281 officieel genoemd.

De opening van de Karwendelbahn in het najaar van 1912 vergemakkelijkte niet alleen de reis naar dit gebied, maar zorgde ook voor meer toerisme. Die opkomende ontwikkeling nam in 1925 door de nood in de oorlog en de geldontwaarding weer af, maar beleefde vanaf 1932 weer een opleving. De Tweede Wereldoorlog volgde en zorgde voor veel leed onder de bevolking van Reith. De brug van de Karwendelbahn werd in 1945 het doel van de bombardementen van de geallieerden. Binnen zes dagen vielen ongeveer 300 bommen op het gemeentegebied. Tijdens de aanvallen werden 22 huizen compleet verwoest. Nog eens 12 huizen, de kerk en het schoolgebouw werden zwaar beschadigd. Nadat in 1955 de bezettingsmacht was verdwenen, begon men op het plateau druk te bouwen. In die periode ontstonden talloze toeristische bedrijven en voorzieningen die tot op de dag van vandaag bestaan en worden gebruikt.