Snijden

In het flikkerende vuurlicht zet de houtsnijder het mes op het hout. Knersend komt er een houten krul van het lemmet en danst naar de grond; al snel volgt de volgende. Onderzoekende vingers strelen steeds opnieuw de fijne contouren in het hout, ontdekken kleine onregelmatigheden en zetten het mes weer aan. Al snel begint het hout te glimlachen, steekt de houtsnijder een klein handje uit en vraagt hem vrolijk om een dans. Stilletjes begint de houtsnijder een oud deuntje te spelen en zoekt een waardige dansplek voor het kleine houten figuurtje in de kerststal.

Al bij de eerste stap in het atelier van Karl-Josef Röck wordt men omgeven door de betoverende geur van pijnhout. Deze vulde elke hoek van de kleine ruimte, waarin de beeldhouwer dag in dag uit nieuwe werken uit hout creëert. De kleine werkplaats is gevuld met liefdevol gesneden figuren, op de grond liggen de houtkrullen als getuigen van hun ontstaan. Middenin zit Karl-Josef op zijn kleine kruk en bewerkt ijverig een nieuw stuk hout. Hij laat graag over zijn schouder kijken en daarom neemt elke bezoeker in zijn atelier niet alleen de geur waar, maar ook het geluid: soms zacht en stil, soms krachtig en luid laat Karl-Josef zijn gereedschappen over het hout bewegen. Wie naar het geluid van het houtsnijden luistert, voelt zich terug in de tijd geworpen. Het geluid van het snijden is authentiek, gezellig en traditioneel. Het klinkt het best wanneer je je veilig en geborgen wilt voelen, zelf creatief wilt worden en een beetje dichter bij de Alpen wilt zijn.