De wereld, zoals we die kenden, lost op.

Wat decennia lang als politiek en economisch dogma gold, verliest aan kracht: samenwerking, gezamenlijke regels, internationale verdragen en de overtuiging dat stabiliteit kan worden gewaarborgd door verwevenheid. In plaats daarvan komt een nieuwe machtspremisse op: het recht van de sterkste.

Deze nieuwe logica beïnvloedt allang niet meer alleen oorlogen en geopolitieke conflicten. Ze grijpt in op alle gebieden. In de politiek winnen autoritaire systemen aan invloed en steun, terwijl liberale democratieën en instellingen onder druk komen te staan. In de economie verschuiven kunstmatige intelligentie, platformen en wereldwijde techbedrijven decennialange machtsverhoudingen met een kracht die hele sectoren en werkvelden opnieuw ordent. Tegelijkertijd tonen cyberaanvallen aan hoe kwetsbaar staten, kritieke infrastructuren en hele samenlevingen zijn geworden. Digitale veiligheid wordt daarmee een centrale machtskwestie van de 21ste eeuw. En in de media valt de oude orde van de gatekeepers uit elkaar: niet langer bepalen traditionele mediasystemen wat zichtbaar wordt, maar algoritmes, platformen en nieuwe digitale machtscentra.

Het tijdperk van de globalisering was gedragen door de opvatting dat samenwerking sterker is dan confrontatie, dat markten verbinden, instellingen beschermen en publiek debat richting biedt. Dit tijdperk komt ten einde. De wereld