29 maart 2023
Winter
Mexicanen in Seefeld: Weg naar Olympia
Het is eigenlijk nauwelijks verrassend dat je op de loipes van de regio Seefeld topsporters tegenkomt tijdens hun training. Dat daar echter ook twee Mexicaanse biatleten hun rondjes draaien, is daarentegen behoorlijk ongebruikelijk. Wat heeft hun weg naar de Olympische Spelen te maken met een Tiroler Almabtrieb en waarom heeft Mexico überhaupt een biathlonteam? Ik had de kans om de twee uitzonderlijke atleten Chris en Raul te ontmoeten tijdens een trainingspauze in de Arena365.
Het is zo'n winterdag waarop de zon al een beetje lente belooft en de lucht wolkeloos boven de loipen bij het Seekirchl uitgestrekt is. In 1964 en 1976 vonden hier de olympische winterwedstrijden plaats, vandaag verbinden goed 245 perfect geprepareerde loipenkilometers de vijf dorpen op het hoogplateau. Een echt langlauf-eldorado, waar ook de twee Mexicaanse biatleten Chris Gómez Mateos en Raul Antonio Figueroa zich verheugen, wanneer ze met een brede glimlach en nog bredere baarden recht in mijn armen de vers gespoorde A1-loipe binnenlopen. De goede stemming van de twee is aanstekelijk en hun lach is net zo luid en oprecht als je van twee echte Caballeros zou verwachten. Hun ochtendloopsessie hebben ze al achter de rug, voordat ze zo naar de biatlon-schietstand in de Arena365 gaan, is er eerst nog tijd voor de lunch – en de brede glimlach van de twee wordt zo nog een beetje groter.
Van de schietbaan naar Seefeld
Vanaf het zonneterras bij het Tennisstüberl heb je een wijd uitzicht over de loipes in het Möserer Tal, aan de rand van het bos rijzen de twee skispringschansen op, precies daaronder ligt het biathlon-trainingsparcours. We zijn echt al een eind gekomen, grijnst Raul en leunt zijn sportwapen heel voorzichtig tegen de tafel. Ik ben volledig gefascineerd door het hightech-apparaat, met onze traditionele Tiroler schutters heeft dit wapen eigenlijk weinig gemeen. Hoewel schieten hier een lange traditie heeft, leidt biathlon relatief een nichebestaan.
Daarvan kunnen ook de twee biatleten een leuk liedje zingen – begonnen hun carrière immers ooit op een schietbaan van dergelijke Tiroler schutters. Toen ze in 2018 namelijk een Almabtrieb in het Zillertal bezochten, hadden ze daar op een gegeven moment genoeg koeien gezien en stuurden ze doelgericht naar een schiettent. Daar raakten de twee zo succesvol in de roos, dat de eveneens verraste eigenaar hen onmiddellijk een steile biathloncarrière voorspelde. Hoewel ze daarvoor nog nooit op een loipe hadden gestaan, maakte de sport hen meteen nieuwsgierig. De rest is vandaag de dag al lang geschiedenis, grijnzen de twee biatleten.
Ja, dat kan!
Toen het Jamaicaanse bobsleighteam in 1988 internationale krantenkoppen haalde en met Cool Runnings vervolgens prachtig komisch de Hollywood-filmgeschiedenis inging, dachten velen dat het een grap was: Waar geen sneeuw is, is er geen wintersport, zo eenvoudig is het toch! Dertig jaar later proberen deze twee Mexicanen in Seefeld een heel vergelijkbare stunt, ook hier met een echt waanzinnig doel: Olympische Spelen. "Het is precies hetzelfde - alleen met schieten en een snor!", lacht Raul en Chris voegt eraan toe: "We wilden de vastgeroeste structuren in de topsport doorbreken en daarmee anderen moed geven dat je echt alles kunt bereiken: Si, se puede! In "funky German" (Tyrolean) zoiets als "Des geat scho"! Met de trainingsmogelijkheden in Seefeld zijn we echter ook echt verwend - het is elke keer als thuiskomen."
Mexicaans Biathlon Team - Chris en Raul
Hoger, sneller, verder weg.
Het gaat de twee absoluut niet om het "podium", maar enkel om de lol in de sport. In plaats van slappe twee kilometer in een uur ("op handen en knieën zouden we sneller zijn geweest") lopen de twee biathlon-mexicanen een jaar later al tien. "Voor de wedstrijden in Zweden en Noorwegen reden we met een huurauto, met tweedehands wedstrijdpakken en slechts twee paar ski's." herinnert Chris zich hoofdschuddend. "We zijn een gekke Two-Man-Show, we hebben elk 40 uur per week werk, Chris is inmiddels vader geworden en dan was daar ook nog eens corona," merkt Raul op.
Dat het virus hen zelfs een streep door de Olympische spellen zette, laat de Mexicaanse vurigheid desondanks volledig koud: “Cortina 2026, je kunt op ons rekenen!”, laten de twee richting Italië weten. En dan klikken de schoenen al in de binding, want na de lunch is het tijd voor training! Ik zou het liever hebben om te liggen, maar de twee biatleten zetten een echt goed tempo op de piste. Toen ik eindelijk hijgend het trainingsgebied van de Arena365 bereik, staan de twee al glimlachend aan de schietstand. Trainen de twee hier ook in de zomer op de skirollerbaan? “Natuurlijk! Maar alleen met een volle vizierhelm en mountainbikebeschermers!”, lachen de twee. “Vooral bergafwaarts is het remmen op sneeuw zoveel mooier – je valt gelijk zoveel zachter.”, volgen levendige herinneringen.
Seefeld: Sport op het hoogste niveau
Natuurlijk genieten de twee in de topsport van bepaalde vrijheden waar anderen alleen maar van kunnen dromen: optimale trainingsomstandigheden in de Arena365 – hier mogen zelfs bloede beginners deelnemen aan het biathlon-snuiftraining, grappen de twee professionals. Ook bij het hardlopen zijn ze volledig vrij – in de winter op de schier eindeloze loipes van de regio en in de zomer op het skiroller-traject. Zelfs hun stijl is zelfontworpen en valt op – groen, violet en goud, versierd met de koningveren van de Azteken. Zo kan je de twee sympathieke topsporters van Seefeld tot Cortina overal meteen herkennen. Voor de Olympische Spelen gaan de twee echter eerst bij de volgende Ganghoferlauf in Leutasch aan de start. We hebben ons in ieder geval al vast voor de grootste en oudste volksloop van Oostenrijk afgesproken. Maar alleen als ik ook zo'n Azteken-pak kan krijgen.
Mexicaans Biatlon Team - Concentratie voor de Start
Delen