"Frederik, bij de genade van God Bisschop van Bressanone, groet alle gelovigen in Hem die de verlossing van allen is!" Zo begint een indulgentiestaat gedateerd in 1391 voor de oorspronkelijke parochie van Axams en zijn dochterkerken, waaronder die van Reith, de eerste documentair vermelding van onze kerk. De kerk van Reith is echter zeker veel ouder, ook al niet in zijn huidige vorm. Want al in 1157 begonnen de Beierse kloosters van Wessobrunn en Benediktbeuren met het ontginnen van de, zo staat in de documenten, "onbegaande woestenij van het Scharnitzdal" tussen Leithen en Seefeld, dat wil zeggen op de plek van het huidige dorp Reith, dat aan hen was gegeven door de Beierse graven van Andechs. Het is aannemelijk dat de monniken ook hun nieuwe nederzetting, die midden in het Scharnitzbos door veel gevaren werd bedreigd, een religieus centrum in de vorm van een houten kapel gaven.

Ze wijdde het aan St. Nikolaas. Lange tijd viel Reith nog onder de jurisdictie van de oorspronkelijke parochie Axams, van waaruit de pastorale zorg ook werd uitgeoefend. In 1751 werd Reith verheven tot een onafhankelijke parochie. Het kreeg zijn eigen pastoor. Tot dan was het gediend vanuit Zirl. Van 1832 - 1835 werden