Golfclub Seefeld-Wildmoos: Een liefdesverklaring ter gelegenheid van het jubileum

De Golfclub Seefeld-Wildmoos is echt iets bijzonders. En dit jaar wordt het 50 jaar oud. Of jong, afhankelijk van je perspectief. Als wintersportgebied was het plateau altijd al wijd bekend, maar dat het hier ook in de zomer echt mooi is, moest nog ontdekt worden. Marc Hodler zag het, en het is bijna ironisch dat het een wintersporter was die het ontdekte. Hodler was destijds president van de wereldski-vereniging toen hij besloot dat het terrein eigenlijk ook ideaal was voor een golfbaan. Oorspronkelijk was de FIS-president in 1963 naar Tirol gekomen om de baan voor de Olympische langlaufwedstrijd te bekijken. Dat hij daarbij bijna per ongeluk de toekomstige locatie van de Seefelder golfbaan ontdekte, was misschien toeval, maar het was in ieder geval mooi. Het duurde nog een paar jaar voordat er in Wildmoos, net buiten Seefeld, de eerste ballen geslagen werden. Dit was vooral te danken aan Walter Frenes, die toen toerisme-directeur was en nu nog steeds ere-president van de club is.

Voor het ontwerp van de baan werd uiteindelijk Donald Harradine ingehuurd, een inmiddels helaas overleden Engelsman en een van de weinige echt gerenommeerde golfbaanarchitecten van Europa. Met hem ging alles ineens heel snel. Harradine kwam in 1967 naar Seefeld, om naar de optimale locatie te zoeken. Vier locaties kwamen in aanmerking, maar drie werden om verschillende redenen weer verworpen. Het terrein tussen Seefeld en Mösern leek Harradine golftechnisch te saai, een gepland project op de Wildmoosalm bleek te kostbaar en in de Neuleutasch werden eigendomsonderhandelingen een onoplosbaar probleem. Wildmoos moest het worden. En hoewel het niet helemaal zonder tegenslagen ging, werd in 1969 de Golfclub Seefeld-Wildmoos opgericht. Onder andere zorgde een aanhoudende regen ervoor dat het eerste fairway en de tee wegspoelden en moest de tiende hole maar liefst drie keer worden ingezaaid. Het grootste probleem waren echter de greens en dat zijn ze tot op de dag van vandaag. Het is al een groot kunststuk om ze de lange winter door te krijgen en te zorgen voor een ordentelijke lente-opklaring. In 1970 konden uiteindelijk de eerste zes holes worden gespeeld, in 1971 de eerste negen en in de herfst van datzelfde jaar speelden de lokalen voor het eerst alle 18. Slechts een jaar later werd er op de baan een sportkampioenschap-toernooi gehouden, waarbij sterren zoals Toni Sailer, Bernhard Russi, Christian Neureuther, Bubi Scholz en Armin Hary de clubs hanteerden. Zelfs oud-landeshauptmann Eduard Wallnöfer werd een uitgesproken golffan.
De golfsport veranderde de zomer op het plateau. Er ontstond een ware run, ook omdat er in de regio geen alternatieven waren. De baan zelf deed en doet zijn werk, omdat hij echt iets bijzonders is. "We hadden ongelooflijke toernooien," blikt de huidige president en eerste vrouw aan de top, Andrea Hoch-Sarnthein, terug. "Er waren niet eens zoveel startplekken beschikbaar als we hadden kunnen toewijzen." In het kader van het 50-jarig jubileum probeert ze de geschiedenis van de club nauwkeurig na te gaan, wat nog niet zo eenvoudig is, omdat er geen chroniek bestaat. Ook de historische beelden verzamelt ze met geduld en nauwgezetheid. Het komt goed.

Ook de golfclub wordt weer opgekrikt. Nadat de aanvankelijke euforie was verdwenen, is de club een beetje stil komen te staan. Er ontbraken de stimulerende investeringen. Het jubileum is een welgekomen gelegenheid om de club en de baan weer op te knappen. "Ons doel is om weer terug te komen naar waar we ooit waren", is Andrea Hoch-Sarnthein optimistisch. "We willen meer families aanspreken, de club verjongen." Dit moet lukken door een uiterst aantrekkelijk aanbod: In het jubileumjaar wordt het inschrijfgeld verlaagd van 5.000 naar 50 euro. Kinderen en jongeren spelen tot hun 18e levensjaar gratis op de baan, en 18- tot 25-jarigen betalen geen inschrijfgeld en krijgen een korting van de jaarlijkse speel- en clubhuisbijdrage (samen normaal 1.150 euro) van de helft. "Vroeger moest je op 26-jarige leeftijd de helft van het inschrijfgeld betalen om volwaardig lid te worden. Dat was toch 2.500 euro. Op dat punt hebben we er veel verloren", concludeert Hoch-Sarnthein. Nu gebeurt dit automatisch en als de partner ook golf speelt, ontvangt deze een korting van 25 procent op de jaarbijdrage. De werkelijk voordelige jaarbijdrage begint al vruchten af te werpen: het aantal kinderen in de club is verdubbeld van 20 naar 40. "Om de kinderen bij het golf te houden, moeten ook de ouders spelen. Ook hen willen we tegemoetkomen met het verlaagde inschrijfgeld. We moeten onze klantenbasis van onderaf opbouwen."

Hoe Andrea Hoch-Sarnthein zelf met golfen in contact kwam, is bijna net zo'n spannend verhaal als dat van de golfbaan. In 1969 werd de film "Het vergeten dal" rondom kasteel Schneeberg opgenomen, waar zij toen met haar gezin woonde. Naast de hoofdrolspelers Michael Caine en Omar Sharif was ook de Zweed Per Oscarsson aanwezig, die in het kasteelpark begon te golfen. "We waren als kinderen erg nieuwsgierig en merkten al snel dat hij voor elke slag een andere club gebruikte. Dat fascineerde me toen al. Dat ik precies 50 jaar later president van een golfclub zou zijn, had ik toen ook niet gedacht," zegt Andrea Hoch-Sarnthein. Het heeft echter nog 30 jaar geduurd voordat ze zelf begon te spelen, maar ze doet het nog steeds met veel passie.

Wat de president aan Wildmoos zo leuk vindt? Het begint met de rit naar de golfbaan. Je rijdt over een smalle weg door het bos en vraagt je af of je hier nog goed zit. "We hebben daarom meerdere borden neergezet, omdat mensen denken dat ze helemaal verkeerd zijn." Dat zijn ze niet. Je rijdt naar de parkeergelegenheid, gaat naar het clubhuis en ziet de achttien. "Het wordt echt fascinerend wanneer je de eerste speelt, het kanon. En dan opent het veld zich, je ziet hoe alles opengaat," enthousiast vertelt Hoch-Sarnthein en het klinkt bijna een beetje alsof ze zich tegelijkertijd verheugt over het feit dat ook haar plan lukt om het veld weer helemaal naar voren te brengen. Het is al een Leading Golf Course. Vanzelfsprekend. Maar dat moet verdedigd worden. Steeds weer opnieuw. "Je hebt een strategie voor het veld nodig, anders stoot hij je af," zegt ze verder. "Maar hij helpt je ook."