De Seefelder dinsdagmarkt: Waar regionaliteit en internationale flair elkaar ontmoeten

Allereerst is er organisator Ferdinand Schot van "Ferdi's Imkerei": De gepassioneerde imker verkoopt al jaren zijn waardevolle bijenproducten op de dinsdagmarkt. Dit jaar nam hij met veel toewijding de organisatie van de markt op zich: "De markt is belangrijk voor ons lokale ondernemers en is jarenlang succesvol opgebouwd - daarom zorg ik graag voor de organisatie." Wanneer de dinsdagmarkt hem niet bezighoudt, gaat Ferdi, zoals iedereen hem noemt, met veel enthousiasme verder met zijn hoofdactiviteit - het runnen van zijn eigen imkerij in Mösern. Hier heeft hij ongeveer 500 bijenvolken in zijn bezit en weet hij zowel de lokale bevolking als gasten te overtuigen met zijn zorgvuldig vervaardigde producten. Het lokale en op duurzaamheid gerichte assortiment varieert van honing en kleine zoete lekkernijen tot honinglikeur en -wijn, en zelfs cosmetica en gezondheidsproducten met honing en propolis. "Het ligt me na aan het hart dat ik door mijn werk meer aan de natuur kan teruggeven dan ik eruit neem."

Lokale lekkernijen om mee te nemen zijn er ook bij Alois Haslwanter – "Rasler": Al 150 jaar staan bij de Rasler regionale producten uit de eigen landbouw centraal. Dit wordt ook elke week zichtbaar op de dinsdagmarkt. Alois verkoopt met enthousiasme wat hij en zijn familie eerder zelf op de boerderij hebben geproduceerd: spek, worsten, likeuren, kruidige mengsels en sappen, om maar een paar dingen te noemen. "We maken het meeste zelf, van het roken tot het stoken van schnaps. Zelfs de abrikozen komen van de oude boom op onze boerderij in Reith." Alleen de kaas wordt aangekocht. "Maar dat al 40 jaar bij dezelfde boer uit de regio." Wat je ook meeneemt bij de Rasler, je houdt altijd een echt stukje Tirol in handen.

Een echt stuk Tirol kan je niet alleen om te eten meenemen van de dinsdagmarkt, maar ook als decoratie of cadeau. Bijvoorbeeld bij Monika Praxmarer – "Natuur puur – Houten souvenirs en houtgravures": Monika komt elke week vanuit het 40 kilometer verderop gelegen Roppen naar Seefeld, omdat de dinsdagmarkt voor haar als een tweede thuis is geworden. "Ik hou van de saamhorigheid en de familiale sfeer hier, en het kleine, ronde marktplein met zijn uniforme inrichting." Sinds haar kindertijd op de ouderlijke boerderij houdt Monika ervan om met hout te knutselen. De schijven van bomen die ze meestal met gravures versiert, komen van de esdoorns uit haar eigen tuin. "De takken groeien weer aan en zo veroorzaakt men ook geen afval." Dat is al echte duurzaamheid. Bovendien is ze elke keer blij als een klant - of het nu uit de regio komt of van verder weg - met een van haar handgemaakte natuurproducten in de handen haar stand verlaat.

Handgemaakt en vol traditie en liefde zijn ook de stukken van Praxmarers buurvrouw Leni Prast – „Bauernblumen“: De Telferse kan met recht de Urgstein van de dinsdagmarkt genoemd worden. "Ik heb zelfs al een eerbetoon voor 10 jaar markt ontvangen", zegt ze bescheiden glimlachend. En niet alleen dat, ze kan ook terugkijken op meer dan 20 jaar ambachtsfest, vele jaren marktdagen en kerstmarkten, evenals talloze andere markten in Seefeld. En toch is ze nog steeds erg blij als ze haar zelfgemaakte boerenbloemen en andere kostbaarheden op haar stand kan verkopen. "Ik werk elke dag hard om het nog een tijdje vol te houden", zegt de meer dan 80-jarige en haar blauwe ogen stralen vrolijk tevoorschijn onder haar zwarte hoed. Bijzondere hoeden en een altijd zeer verzorgde kleding zijn Lenis handtekeningen en maken haar waarschijnlijk de meest gefotografeerde standhoudster.

Een bijzondere toegang tot zijn klanten en de markt zelf heeft Dominee Bernd Fetzer, die met "Brood en Worst" de standrij van Praxmarer en Prast afsluit. Maar hoe komt een dominee eigenlijk op de markt? In het geval van Bernd Fetzer is dat een lang verhaal, dat de welbespraakte evangelische theoloog graag vertelt. Alles begon bij zijn laatste parochie in het Odenwald met de zoektocht naar een nieuw menu voor het eten na de Hubertusmis. Met twee bevriende koks ontwikkelde hij worsten vol innovatieve ingrediënten, die hen letterlijk uit handen werden gerukt. "Tegelijkertijd was er in de gemeente een grote behoefte aan kinderopvang, waarvan we uiteindelijk de opbouw hebben gefinancierd via de verdere productie en verkoop van onze nieuwe worsten."

Verkocht werd op de omliggende markten, en dat deed de heer dominee. "Ik hou van de markt, je bent nooit dichter bij de mensen en het leven."

Het er middenin zijn opent vaak spannende gesprekken, ook over religieuze onderwerpen. Het is dan ook geen wonder dat Fetzer, toen de liefde hem naar Tirol bracht, bij de dinsdagmarkt kwam. Bijna had hij zelfs zijn promotie in Innsbruck gewijd aan de prangende relatie tussen markt en kerk, maar hij bleef toch trouw aan zijn oorspronkelijke onderwerp. Desondanks verzamelt hij zijn observaties en verhalen die hij week na week in Seefeld beleeft, schrijft daarover, spreekt vloeiend in het Duits, Engels, Frans en Italiaans en verkoopt enthousiast brood en worsten. Laatstgenoemden worden nog steeds voor het grootste deel door hemzelf vervaardigd in de kleine Odenwaldse worstmakerij van het begin van zijn marktcarière. Humoristische uitspraken, zoals dat je bij het genieten van het Hildegard van Bingen-brood tijdelijk vleugels kunt krijgen, zijn gratis erbij. En je merkt dat het waar is als Fetzer zegt: "Ik hou er gewoon van om hier te zijn."
Fetzers liefde voor de dinsdagmarkt zal ongetwijfeld door alle marktkramers en zeker ook door veel bezoekers gedeeld worden. Niet voor niets komen marktkramers en kopers jaar na jaar of zelfs week na week terug. Maar ook een eenmalig bezoek is de moeite waard! Je moet je echter niet verwonderen als je dan heel snel toch een vaste klant wordt.