De mannen achter het Banger Park

„Alex kwam mijn kantoor binnen“, herinnert de Scharnitzer zich. „En zei me dat hij het lift en de helling wilde kopen.“ Hoewel Gaugg al lange tijd meer in de lift investeerde dan hij eruit kreeg en vaak zijn hele vakantie in het lifthutje bij het strijken doorbracht, was dit voor hem geen optie. „De lift is een erfstuk van mijn vader. Bij het dalstation hangt zelfs een enorm geschilderd portret van mij, dat hij daar heeft laten aanbrengen in mijn wildste snowboardtijd.“ Zoiets geef je niet weg. De twee kwamen overeen om te huren, en Gaugg was skeptisch. Het plan van Pankiewicz om daar een zomertrainingscentrum voor snowboarders op airbags te bouwen, klonk spannend, maar ook erg ambitieus. „Hoe moet dat gaan?“, vroeg ik hem. „Dat moet jouw zorg niet zijn“, was het antwoord.

Pankiewicz had een visie. Geboren in Wrocław, begon de 33-jarige vroeg met kunstschaatsen. „Tot mijn 18e vervolgde ik mijn carrière zeer professioneel en nam ik deel aan veel nationale en internationale wedstrijden.“ Zijn training volgde de Sovjetmethode, was extreem veeleisend, maar nooit gevaarlijk. „We leerden elke beweging, elke spron g stap voor stap, altijd veilig over trampolines, netten en harnassen, waaraan men ons omhoog kon trekken voordat we landden.“ Zelfs op het hoogste niveau is er in gymnastiek niets gevaarlijk, omdat de atleten hun kunstjes pas op de harde matten uitvoeren wanneer ze er echt zeker van zijn.

Op 18-jarige leeftijd stapte Pankiewicz over op snowboarden, probeerde zijn turnvaardigheden op de snowboard toe te passen en daar succesvol te worden. Maar al tijdens de eerste trainingssessies kwam er een zekere ontgoocheling aan het licht. Op de vraag: „Wat doen jullie als je de trick niet kunt maken?”, was het antwoord: „Dan roepen we de helikopter.” Deze situatie wilde de voormalig turner niet accepteren. In zijn hoofd begon het te werken. Zijn duidelijke doel: Een veilige trainingsmethode voor de freestyle-sport te vinden. „Zo veel talenten ontwikkelden zich niet, omdat ze gewond raakten of het risico vermeden.” Ook veel tricks konden niet effectief worden getraind, omdat men altijd alles, van de volgorde in de lucht tot de landing, moest meedenken. „Met de airbags zijn de landingen tegenwoordig ongeveer ongevaarlijk, zodat je een trick in zijn afzonderlijke stappen kunt trainen, zonder aan een veilige landing te hoeven denken”, legt Pankiewicz de voordelen van Banger Park uit.

Hoewel Gaugg aanvankelijk sceptisch was of de ambitieuze plannen van zijn naamgenoot ook daadwerkelijk zouden slagen, was hij meteen "aan boord". "Ik heb op ongeveer 13-jarige leeftijd mijn eerste snowboard gekregen, de damalige Burton Cruzer, en sindsdien was ik er altijd mee onderweg", herinnert de Scharnitzer zich. "Daarom vond ik het idee meteen aantrekkelijk." Samen begonnen ze met plannen. Pankiewicz ontwierp de eerste schans met zelfontworpen airbags, Gaugg maakte plannen, verkreeg vergunningen en boorde een grondwaterput met tank voor de nodige irrigatie van de airbags voor een veilige, soepele landing. Na veel bouwen en verbouwen was de eerste schans uiteindelijk eind 2017 klaar voor de eerste testsprongen.

Toen nam Pankiewicz zijn telefoon en belde de trainer van snowboard-dubbelolympisch kampioen Anna Gasser. "Ik had eerder al met hem over mijn plannen gesproken, en hij zei, bel me als je er klaar voor bent. Dat heb ik toen gedaan." En een paar dagen later stond Gasser in Scharnitz en testte de Banger Park prototype. "Dat was het moment waarop ik dacht, dit zou echt iets kunnen worden", herinnert Gaugg zich en geeft toe dat hij, ondanks al het enthousiasme, lange tijd twijfels heeft gekoesterd.

Het duurde niet lang voordat zich in de hele scene verspreidde dat er in Scharnitz een zomer-trainingspark werd opgezet, zoals men dat voorheen alleen uit Japan kende. "Het was gek, ik had geen idee hoe ik het park moest leiden", vertelt Pankiewicz. Maar hij groeide met zijn taken, kreeg een samenwerking met Burton, waar hij als jonge snowboarder altijd van had gedroomd, en ging al snel aan de slag met de planning van nieuwe schansen en voorzieningen. Na de snowboarders kwamen de freeskier, en de rest is vandaag, 2024, al geschiedenis.

Het Banger Park is tegenwoordig niet meer weg te denken uit de scene. Olympische kampioenen en wereldkampioenen van over de hele wereld gebruiken het voor zomertraining. Het heeft het niveau van springtricks en de training revolutionair veranderd. "Vroeger redde je het in de zomer met de slechte omstandigheden in de weinige gletsjer-skigebieden, en begon je pas weer echt te trainen met de winter. Tegenwoordig trainen we in de zomer en ligt de focus in de winter op de wedstrijden"; legt Pankiewicz uit. Wie in de zomer niet in Scharnitz traint, is in de winter niet meer in de running, daar zijn alle atleten het over eens. Met de nieuwste schans, die in de herfst van 2023 werd ingehuldigd en beschikt over twee zijaanlopen voor halfpipe-specialisten, is het Banger Park bovendien wereldwijd uniek geworden. "Nergens anders is er zo'n soort schans", zegt de oprichter trots.

Hij zal nu ontspannen, nu het gebied bij de Brandlift feitelijk volledig benut is. Want hij en Gaugg delen een droom: „We zouden graag een One-Stop-oplossing hebben met een schoon basisgebouw, kleedkamers, douches, krachtkamer en trampolinepark,” durft Gaugg even te dromen. „Oh ja, en ik zou ook de lift graag in werking stellen, als hij eenmaal weer is opgeknapt.” De weg daarheen zal nog lang zijn, want de vergunningsprocedures zijn complex. Maar wie weet hoe ver Alex en Alex met hun onuitputtelijke enthousiasme en ideeënrijkdom nog zullen komen! Naar begin seizoen 2024 wordt er al een magische tapis roulant in gebruik genomen bij de nieuwe Sidehits Jumps, wat alweer de volgende vernieuwing is.